عمل نيكى ندارم كه جرأت كنم از او درخواستى داشته باشم ، راهب گفت : پس من دعا مىكنم و تو آمين بگو ، جوان قبول كرد ، و پس از دعاى راهب آمين گفت ، بلافاصله ابرى ظاهر شد و آنها تا مدّتها در سايهء آن راه رفتند ، تا به جايى رسيدند كه راهشان از هم جدا شد و مرد راهب از يك طرف رفت و جوان از طرف ديگر ، ليكن راهب با كمال تعجّب ديد ابر همراه جوان رفت ، آن وقت از ادامه راه منصرف شد و به جوان گفت : تو نزد پروردگار محبوبتر از من هستى ، چون او به جهت آمين تو اين ابر را فرستاده نه بخاطر دعاى من ، پس ماجرا و قصّه خود را برايم تعريف كن ، جوان ماجراى آن زن را براى راهب گفت ، راهب با شنيدن ماجرا به جوان گفت : بدان كه بخاطر همين عمل و خوفى كه از خداوند در دلت راه يافت ، خداوند گناهان سابق تو را آمرزيده ، پس اكنون مراقب اعمال آيندهء خود باش . از امام رضا ( ع ) نقل شد : در ميان بنى اسرائيل يك عابد ، قبل از اينكه عابد ناميده شود بايد ده سال مداوم روزه مىگرفت . در ( الكافى ) ابن عماره نقل شده : روايت كرده‌اند در ميان بنى اسرائيل هر گاه يك عابد به كمال مىرسيد پاى پياده به راه مىافتاد تا حوائج مردم را مطابق مصالحشان بر آورده كند . ( اكمال الدين ) با استناد به ابن ابى رافع مىنويسد : رسول خدا ( ص ) فرمود : جبرئيل ( ع ) براى من كتابى آورد كه در آن اخبار همه پادشاهان و ملوك زمين قبل از من و انبياء و رسلى كه قبل از من مبعوث شده بودند در آن نوشته شده بود ، پادشاهى بود به نام اشيخ بن اشكان كه به نام كيس ناميده مىشد و مدّت 266 سال حكومت كرد و در سال 51 از سلطنت او خداوند عيسى بن مريم را به رسالت مبعوث كرد و علم و نور نبوّت را نزد او به وديعه نهاد و او را بسوى بيت المقدس فرستاد تا بنى اسرائيل را به سوى ايمان حقيقى به خداى واحد فرا بخواند ، امّا اكثر ايشان امتناع كرده و كافر و طاغى شدند ، حضرت عيسى هم آنها را نفرين كرد و بعضى از آنها به صورت شياطين مسخ شدند ، امّا باز هم سايرين ايمان نياوردند . آنگاه عيسى ( ع ) مدت سى و سه سال آنها را دعوت كرد ، امّا يهود او را دنبال كرده و ادّعا كردند او را شكنجه كرده و زنده به گور نموده‌اند و برخى ديگر ادّعا كردند او را به صليب كشيده و به قتل رسانده‌اند ، امّا دروغ مىگفتند ، بلكه امر بر آنها مشتبه شد و فرد